Nos procesos de forxa de compoñentes de aluminio, como brazos, manguetas ou elementos estruturais, a manipulación das pezas supón un reto debido ás altas temperaturas de traballo e á gran variedade de xeometrías fabricadas. Estas condicións poden provocar marcas superficiais, defectos operativos e a necesidade de axustes constantes nas ferramentas de suxeición.
O reto consiste en deseñar un sistema de garras ou dispositivos de suxeición optimizados que permitan manipular as pezas de aluminio sen danar a súa superficie, garantindo á vez precisión, repetibilidade e resistencia térmica.